Monday, April 12, 2010
SIRADAKILER..
Ne zaman yorsan kendini
Kucuklugunden kalma kabuklasmamis yaralara bakarsin dizlerinde
Sigara dumanindan kararmis fotograflarin sokaklarinda kosarken umarsiz
Geride ekmek kirintilari olmadigina hayretlenirsin
Fiyakali duslerin icinde
Kamburlasmis bir gencligin hayaletiyle sevisirsin
Cinler ve perilerin masallarda cirit attigi
Develerin tellal, pirelerin berber oldugu
Ama hicbir meslegi kendine yakistiramadigin yerlerde uyanirsin hep
ve elmalar piyangodan cikmislar gibi birilerinin basina konarken
Bir telas alir siradakilerle seni
Hayaletiyle geceyi
Gokkusagiyla dibindeki hazineyi
Ruzgarla bulutu
Tanriyla melekleri
Catalla bicagi
Siradakiler..
Hic gelmeyen siralarin nobetlerinde elleri sopali benliklerini kaldirip vuranlar yerden yere
kimileri dolandigini dusunurken diger galaksilerde
Kimileri avuclar ilk avucladigi gogsu
Kimileri yokoldugunu dusunur hakikate vararak
Kimileri ismi konmamis yildizlara tuner
Kimileri digerlerini dusunur hep
Uydurur uydularini bir merkezin cercevesinde
hic seslenilmemis yerlere gitmek ister
Bir korku basar ter bosalmasiyla birlikte siradakileri hep
Kupkuru
Soguk bir ter
Sevismelerden daha keskin
Asklardan daha anlamli olan
Ne onunla, ne de onsuz edebildigin
Sapsari bir sevgilidir avuclarinda
Gunduz boslugunda
Samanalevinden daha hizli
Samanalevinden daha arsiz
Ne kendini bilen
Ne de yorumsuzluk getiren
Carmiha gerilmis avuclardaki civileri disleriyle sokmeye gayretlenenler
Dunya damindakiler..
Siradakiler..
Serdar Gungor
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment